İnsan En Çok Kendine Yenilir


 

İnsan En Çok Kendine Yenilir

Hayatımız boyunca birçok rakiple karşılaşırız.

Bazen bir sınav...
Bazen ekonomik zorluklar...
Bazen başarısızlık...
Bazen de bizi derinden yaralayan insanlar...

Çoğu zaman bu dış etkenlerin hayatımızı belirlediğini düşünürüz. Oysa yıllar içinde gördüğüm en önemli gerçek şuydu:

İnsan, en çok kendine yenilir.

Bu cümle ilk bakışta sert gelebilir. Çünkü hepimiz yaşadığımız olumsuzlukların dışarıdan kaynaklandığını düşünmeye eğilimliyiz. Elbette hayat adil değildir. Hepimiz kayıplar yaşarız, hata yaparız, hayal kırıklıklarıyla karşılaşırız. Bunları inkâr etmek gerçekçi olmaz.

Ancak aynı olay karşısında insanların verdiği tepkiler birbirinden çok farklı olabilir.

Bir kişi yaşadığı başarısızlığı hayatının sonu olarak görür.

Bir başkası ise aynı olayı yeni bir başlangıcın ilk adımı olarak değerlendirir.

Olay aynıdır.

Değişen şey, insanın zihnidir.

Psikolojide düşüncelerimizin duygularımızı ve davranışlarımızı etkilediğini biliyoruz. Bir başarısızlığı "Ben yetersizim." diye yorumladığımızda özgüvenimiz azalabilir. Aynı olayı "Henüz istediğim sonucu alamadım." diye değerlendirdiğimizde ise yeniden deneme gücü bulabiliriz.

Hayatın içinde şunu sıkça görüyoruz:

Bazı insanlar çok büyük imkânlara sahip olmasına rağmen ilerleyemez.

Bazıları ise sınırlı imkânlarla beklenmedik başarılar elde eder.

Aradaki fark çoğu zaman yalnızca yetenek değildir.

Bakış açısıdır.

Elbette sadece olumlu düşünmek her sorunu çözmez. Zor dönemlerde profesyonel destek almak, çevremizden yardım istemek ve gerçekçi hedefler belirlemek de önemlidir. Fakat değişimin ilk adımı, kendi iç sesimizi fark etmekten geçer.

Kendinize bugün şu soruyu sorun:

"Ben gerçekten hayatın kurbanı mıyım, yoksa bazen kendi düşüncelerimin sınırları içinde mi yaşıyorum?"

Bu soruya vereceğiniz dürüst cevap, belki de yeni bir başlangıcın ilk adımı olacaktır.

Çünkü insanın gerçek mücadelesi, çoğu zaman dış dünyayla değil; kendi zihniyle verdiği mücadeledir.

Ve unutmayın...

Hayatta en büyük zafer, başkalarını yenmek değildir.

Dün olduğunuz kişiden daha bilinçli, daha güçlü ve daha olgun biri olabilmektir.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Cebine Koymak İstemeyeceğin Bir Şeyi Doğaya Atma

Resim
  Cebine Koymak İstemeyeceğin Bir Şeyi Doğaya Atma Bir kâğıt parçasını cebine koymak istemiyorsan… Bir plastik şişeyi çantanda taşımaktan rahatsız oluyorsan… Bir sigara izmaritini avucunda tutmak istemiyorsan… Neden onları toprağa bırakabiliyorsun? Bu soru, çevreyi korumaktan önce insanın kendi vicdanına yöneltilmiş bir sorudur. Çünkü doğa, bizim dışımızdaki bir yer değildir. Bizim yaşamımızın devamıdır. Toprak, sadece üzerinde yürüdüğümüz bir zemin değildir; soluduğumuz havanın, içtiğimiz suyun ve yediğimiz ekmeğin sessiz başlangıcıdır. Bir ağaca zarar verdiğimizde sadece bir ağacı eksiltmeyiz. Kendi nefesimizin geleceğini de eksiltiriz. Bir dereye çöp attığımızda yalnızca suyu kirletmeyiz. Kendi yaşam döngümüzü de kirletiriz. Modern insanın en büyük yanılgılarından biri, kendisini doğadan ayrı görmesidir. Oysa insan doğanın sahibi değil, onun bir parçasıdır. Bedenimiz toprağın minerallerinden oluşur. Nefesimiz ağaçların armağanıdır. Kanımızın büyük kısmı sudur. Doğaya verdiğimiz ...
Devamı

Hayattaki Tıkanıklıklar Bir Son Değil, Yeni Bir Başlangıcın Habercisidir

Resim
  Hayattaki Tıkanıklıklar Bir Son Değil, Yeni Bir Başlangıcın Habercisidir Hayat her zaman planladığımız gibi ilerlemez. Bazen işler yolunda giderken aniden dururuz. İlişkiler biter. İşler çıkmaza girer. Motivasyon kaybolur. Kendimizi sıkışmış, yönünü kaybetmiş ve ilerleyemeyen biri gibi hissederiz. İlk düşüncemiz çoğu zaman şudur: "Her şey bitti." Oysa psikolojik açıdan bakıldığında, birçok tıkanıklık bir son değil; değişimin başladığı noktadır. Krizler Kim Olduğumuzu Sorgulatan Dönemlerdir İnsan, her şey yolundayken kendine çok az soru sorar. Ancak hayat durduğunda zihinde yeni sorular oluşmaya başlar: "Gerçekten istediğim hayat bu mu?" "Neden aynı döngüleri yaşıyorum?" "Beni ne yoruyor?" "Ben aslında neye ihtiyaç duyuyorum?" İşte bu sorular, değişimin ilk adımlarıdır. Çünkü dönüşüm çoğu zaman cevaplarla değil, doğru sorularla başlar. Tıkanıklık Bazen Yavaşlamaya Davettir Modern dünya sürekli ilerlemeyi öğütler. Daha hızlı ol. Daha ço...
Devamı

Liminal Dönem: İnsan Hayatının En Sessiz Ama En Güçlü Eşiği

Resim
  Bazı dönemler vardır. İnsan ayaktadır ama yürüyemez. Konuşur ama sesini duymaz. Hayat akıyordur ama kişi sanki kıyıda kalmıştır. Bu hâlin bir adı var: Liminal dönem . Liminal, Latince “limen” kelimesinden gelir; eşik demektir. Yani ne eski hâlin içindesindir, ne de yeni hâline geçebilmişsindir. Eski kimlik çökmüştür, yenisi henüz inşa edilmemiştir. İnsan en çok bu aralıkta zorlanır. Çünkü artık bildiği hiçbir şey işlemez, ama henüz tutunabileceği yeni bir düzen de yoktur. Ayakta Ölü Gibi Hissetmek Liminal dönemde insan kendini sıklıkla şöyle tarif eder: “Her şey yerli yerinde gibi ama ben yokum.” Bu bir tembellik değildir. Bu bir isteksizlik de değildir. Bu, psişenin kendini yeniden organize etme çabasıdır . Psikolojide bu hâl; yoğun stres, büyük kayıplar, kimlik kırılmaları ve uzun süreli belirsizliklerden sonra ortaya çıkar. Beyin, kişiyi daha fazla zarar görmekten korumak için duyguları kısar, enerjiyi azaltır, zamanı yavaşlatır. Yani kişi durmuş değildir. Siste...
Devamı