Psikolog Zekeriya

  Bir Kadının Kendisiyle Kurduğu İlişki, Hayatının Geri Kalanını Nasıl Değiştirir? Bir kadının hayatında bazı değişimler vardır; dışarıdan bakıldığında kimse fark etmez. Yeni bir başlangıç yapmamıştır, şehir değiştirmemiştir, hayatındaki insanları birer birer silmemiştir. Belki de her sabah aynı saatte uyanıyor, aynı yollardan geçiyor ve aynı insanlarla konuşuyordur. Ama içinde bir şey değişmiştir. Artık herkesin kendisini beğenmesini beklemiyordur. Bir karar verirken başkalarının ne düşüneceğini eskisi kadar uzun süre hesaplamıyordur. Bir ortamda kendisini kanıtlamak yerine, orada gerçekten bulunmak isteyip istemediğini düşünüyordur. Hayatının görüntüsü neredeyse aynıdır; fakat hayatı yaşama biçimi değişmeye başlamıştır. Çünkü insanın kendisiyle kurduğu ilişki, yalnızca kendisi hakkında ne düşündüğünü değil, dünyayla nasıl ilişki kurduğunu da etkiler. Kendini Sevmek, Kendini Her Zaman Beğenmek Değildir Kendini sevmek denildiğinde çoğu insanın aklına aynaya baktığında kendisini beğ...

  Bazen İyileşmek Değil, Yaralı Hâline Veda Etmek Zordur İnsan neden kendisine iyi gelmediğini bildiği bir yere geri döner? Bazen bitmiş bir ilişkiye, bazen yıllardır değiştirmek istediği bir alışkanlığa, bazen de artık kendisine benzemediğini düşündüğü eski bir hayata… Dışarıdan bakıldığında cevap basittir: Madem mutsuzsun, neden gitmiyorsun? Oysa insan davranışları, dışarıdan göründüğü kadar basit değildir. Çünkü bildiğimiz bir acı, henüz tanımadığımız bir huzurdan daha öngörülebilir gelebilir. İnsan zihni yalnızca mutluluğu aramaz; belirsizliği azaltmaya, çevresini anlamlandırmaya ve kendisini güvende hissetmeye de çalışır. Bazen bizi geride tutan şey, geçmişin güzelliği değil, geçmişin tanıdıklığıdır. Tanıdık Olan, Her Zaman İyi Olan Değildir Bir insanın sürekli aynı tür ilişkileri yaşadığını düşünelim. Başlangıçta yoğun bir yakınlık hisseder, zamanla değersizleştirildiğini fark eder, uzaklaşmaya karar verir. Fakat yalnızlık ağırlaştığında veya karşısındaki kişiden küçük bir il...

  Herkesin Gözünde İyi Olmaya Çalışırken, Kendine Nasıl Görünüyorsun? Bazen insan, başkalarının gözünde kötü görünmemek için kendi içinde kötü hissetmeye razı olur. İstemediği hâlde kabul eder. Kırıldığı hâlde susar. Yorulduğu hâlde devam eder. Sırf birisi hayal kırıklığına uğramasın diye kendi ihtiyaçlarını erteler. Sonra bir gün, herkesin kendisinden memnun olduğunu fark eder. Ama kendisi değildir. İşte insanın kendisiyle arasına koyduğu mesafe bazen böyle başlar. Büyük bir kararla değil, küçük tavizlerle. Bir daveti reddedemediğinde… Haksızlığa uğradığı hâlde ortamın huzuru bozulmasın diye sustuğunda… Kendi düşüncesini açıklamak yerine karşısındaki insanın duymak istediği şeyi söylediğinde… Her defasında biraz daha geri çekilir. Ve çoğu zaman bunu iyi niyet olarak adlandırır. Oysa iyi niyetle kendini ihmal etmek aynı şey değildir. Psikolojide insanın başkaları tarafından kabul edilme ihtiyacı, sosyal ilişkilerinin önemli bir parçasıdır. Ait olmak, anlaşılmak ve sevilmek isteriz....

  Sana Ait Olmayan Bir Yükü Neden Hâlâ Taşıyorsun? Bazen bir insanın yanında taşıdığı şey bir çanta değildir. Geçmişten kalmış bir cümledir. Birinin ona söylediği bir söz… Çocukken aldığı bir eleştiri… Kendisinden beklenen bir hayat… Ya da yıllar önce yaptığı bir hatanın bugün hâlâ peşinden gelmesi. İnsan, bazı yükleri o kadar uzun süre taşır ki bir süre sonra onların yük olduğunu bile unutabilir. Onları kendisinin bir parçası sanır. “Ben zaten böyleyim.” “Ben hiçbir şeyi doğru yapamıyorum.” “İnsanlara güvenilmez.” “Bir hata yaparsam her şey bozulur.” “Güçlü olmak zorundayım.” Bu cümleler bazen düşünce gibi görünür. Oysa bazıları, yıllar içinde zihnin içine yerleşmiş eski kararlardır. İnsan zihni yaşadığı deneyimleri yalnızca hatırlamaz. Onlardan anlam da çıkarır. Bir çocuk sürekli eleştiriliyorsa yalnızca eleştirildiğini öğrenmez. Zamanla kendisini nasıl değerlendirmesi gerektiğini de öğrenebilir. Sevilmek için başarılı olması gerektiğine… Hata yapmanın tehlikeli olduğuna… Duygula...