Kendime Neden Güvenemiyorum?

Hayatınız boyunca birçok başarı elde etmiş olabilirsiniz.

Zor zamanların üstesinden gelmiş, önemli kararlar vermiş, birçok engeli aşmış olabilirsiniz.

Ama yine de bazı anlarda içinizden şu ses yükselebilir:

"Ya yeterince iyi değilsem?"

"Ya başarısız olursam?"

"Ya yanlış karar verirsem?"

İşte özgüven eksikliği çoğu zaman böyle görünür.

Dışarıdan güçlü görünen birçok insan, iç dünyasında sürekli kendinden şüphe edebilir.

Özgüven Doğuştan Gelmez, İnşa Edilir

Çoğu insan özgüveni doğuştan gelen bir özellik sanır.

Oysa özgüven, çocuklukta ve yaşam boyunca oluşan deneyimlerin sonucudur.

Bir çocuk hata yaptığında destekleniyorsa, fikri önemseniyorsa ve duyguları görülüyorsa şu mesajı öğrenir:

"Ben değerliyim."

"Deneyebilirim."

"Yanlış yapmam beni değersiz yapmaz."

Bu mesajlar zamanla kişinin kendine olan güveninin temelini oluşturur.

Sürekli Eleştirilen Çocuk Kendinden Şüphe Etmeyi Öğrenebilir

Çocuklukta sık sık eleştirilen, kıyaslanan veya küçümsenen bireyler yetişkinlikte kendilerini sürekli sorgulayabilir.

Çünkü dışarıdaki eleştirel ses zamanla iç ses haline gelir.

Artık ortada eleştiren biri olmasa bile kişi kendisini eleştirmeye devam eder.

Bu yüzden özgüven eksikliği çoğu zaman yetenek eksikliği değildir.

İçimizde yaşayan eleştirel sesin gücüdür.

Kendine Güvenmek Kusursuz Olmak Değildir

Özgüven hakkında yapılan en büyük yanlışlardan biri şudur:

İnsanlar özgüvenli bireylerin hiç korkmadığını düşünür.

Oysa gerçek özgüven korkunun olmaması değildir.

Korkuya rağmen hareket edebilmektir.

Özgüvenli insanlar da hata yapar.

Kararsız kalırlar.

Başarısız olabilirler.

Fakat bütün bunlara rağmen kendi değerlerinden şüphe etmezler.

Sürekli Onay Aramak Özgüveni Zayıflatır

Kendine güvenmeyen kişiler çoğu zaman kararlarını başkalarının görüşlerine göre şekillendirir.

"Doğru mu yaptım?"

"Sence iyi olmuş mu?"

"Acaba ne düşünürler?"

Bu sorular zamanla kişinin kendi iç rehberini duymasını zorlaştırır.

Çünkü güven dışarıda arandıkça içerideki ses zayıflar.

Sinir Sistemi ve Güven İlişkisi

Kendine güven yalnızca zihinsel bir konu değildir.

Aynı zamanda sinir sistemiyle ilgilidir.

Eğer çocuklukta kişi sık sık eleştirilmiş, reddedilmiş veya utandırılmışsa sinir sistemi hata yapmayı tehlike olarak algılayabilir.

Bu durumda kişi yeni bir adım atarken yoğun kaygı yaşayabilir.

Sorun yetersizlik değildir.

Sorun, sinir sisteminin riski tehdit olarak algılamasıdır.

Özgüven Düşünerek Değil, Deneyimleyerek Gelişir

Birçok insan önce özgüvenli hissetmeyi bekler.

Sonra harekete geçeceğini söyler.

Oysa gerçek süreç tam tersidir.

Önce hareket gelir.

Sonra deneyim.

Sonra güven.

Kimse yüzmeyi kitap okuyarak öğrenemez.

Kimse özgüveni sadece düşünerek geliştiremez.

Özgüven, küçük adımların tekrar tekrar atılmasıyla oluşur.

Sonuç

Kendine güvenemiyor olmanız değersiz olduğunuz anlamına gelmez.

Çoğu zaman bu durum geçmiş deneyimlerin, öğrenilmiş inançların ve sinir sisteminin geliştirdiği koruma mekanizmalarının sonucudur.

Özgüven kusursuz olmak değildir.

Hata yapabileceğini bilerek ilerleyebilmektir.

Belki de kendinize sormanız gereken soru şudur:

"Kendime neden güvenemiyorum?"

yerine,

"Kendime güvenmemeyi ne zaman öğrendim?"

Çünkü bazen iyileşme, cevabı gelecekte değil, geçmişte bulduğumuzda başlar.